Επιμέλεια: Α Ν Τ Ι Χ Ι Λ Ι Α Σ Τ Ι Κ Ο Σ
www.antixiliastikos.blogspot.com
α. Το Νόημα και η σύσταση του Μυστηρίου
Γάμος είναι η Τελετή της νόμιμης ενώσεως του άνδρα με την γυναίκα.
Είναι ένας θεσμός που αποβλέπει στη ρύθμιση των σχέσεων των φύλων, στα πλαίσια μιας κοινής συμβιώσεως και στον καθορισμό της νομικό – κοινωνικής θέσεως των μελλόντων παιδιών που θα γεννηθούν, με βάση την προσωπικότητα των γεννητόρων (υπηκοότητα, εθνικότητα, φυλή, θρησκεία κλπ).
Νομικά ο γάμος είναι ισόβια κοινωνία βίου, με έντονο ηθικό κατά βάση χαρακτήρα, δύο φυσικών προσώπων διαφορετικού φύλου, που αναγνωρίζεται, ρυθμίζεται και προστατεύεται από την έννομο τάξη (Σύνταγμα 1975, Ν.1329/1983).
Καταβλήθηκε προσπάθεια να διατυπωθούν περί γάμου διάφορες εξελιχτικές θεωρίες.
Κατά την Χριστιανική όμως Δογματική, ο γάμος δεν είναι ούτε απλή σύμβαση, ούτε απλός κοινωνικός δεσμός, αλλά θρησκευτικό Μυστήριο, ένα από τα επτά.
Ο Θεός το ευλόγησε από την πρώτη στιγμή της Δημιουργίας, λέγοντας στους πρωτοπλάστους “αυξάνεσθε και πληθύνεσθε” (Γεν. 1,28), αλλά και ως Θεάνθρωπος το ευλόγησε στο Γάμο της Κανά (Ιώ. 2,1-11).
Ο Απόστολος Παύλος χαρακτήρισε τον γάμο “Μυστήριον μέγα εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν” (Εφ. 5,32), που σημαίνει ότι ο γάμος εκτός του ότι είναι μυστήριο και μάλιστα πολύ μεγάλο, είναι και δεσμός τελείας ενώσεως και αφοσιώσεως, ισόβιος και αδιάλυτος: αυτοί τους οποίους “ο Θεός συνέζευξε άνθρωπος μη χωριζέτο” (Ματθ. Ιθ' , 6).
β. Τα αισθητά σημεία του Μυστηρίου
Τα σημεία αυτά είναι τέσσερα:
1. Η ελεύθερη συγκατάθεση των νεονύμφων.
2. Το στεφάνωμα των νεονύμφων.
3. Η άρμοση των χεριών τους.
4. Η ευλογία της εκκλησίας.
Ο λόγος για τον οποίο η Εκκλησία στεφανώνει τους νεονύμφους είναι ο ίδιος με εκείνον, για τον οποίο στεφανώνονται και οι αθλητές των διαφόρων αγωνισμάτων.
Δέχονται οι λίγοι αθλητές από τους πολλούς που αγωνίστηκαν στα κεφάλια τους τα στεφάνια, ως σύμβολο νίκης και θριάμβου, επειδή αγωνίστηκαν σκληρά και τελικά νίκησαν, δεν ηττήθηκαν.
Το αντικείμενο της νίκης του νέου ζεύγους που προσέρχεται στο Μυστήριο του γάμου είναι η εγκράτεια και η αγνότητα του.
Και στεφανώνονται επειδή αγωνίστηκαν ως νέοι ενωρίτερα, αλλά και κατά την περίοδο των αρραβώνων τ ους, με αποτέλεσμα να μην προχωρήσουν στις προγαμιαίες σχέσεις.
Αυτοί θεωρούνται πραγματικοί νικητές και μάλιστα αήττητοι.
Και σε αυτούς η ευλογία της Εκκλησίας που παρέχεται στο Μυστήριο του γάμου είναι πλήρης.
Λαμβάνουν την πρώτη ευλογία του Θεού και της Εκκλησίας “κατ΄ευδοκίαν”.
Όσοι νέοι δεν επιτυγχάνουν σε αυτόν τον αγώνα και ηττόνται, δηλαδή δημιουργούν και έχουν σαρκικές σχέσεις πριν από τον γάμο τους, τυπικά στεφανώνονται λαμβάνουν τη δεύτερη ευλογία του Θεού και της Εκκλησίας “κατά παραχώρησιν”.
γ. Η ειδική χάρη του Μυστηρίου.
Με την ευλογία της Εκκλησίας ο φυσικός δεσμός γίνεται ισόβια πνευματική ένωση, ικανή με την αγιαστική και δημιουργική χάρη του Θεού να εκπληρώσει του θείους σκοπούς του γάμου που είναι:
1Η αλληλοβοήθεια, η αλληλοσυμπλήρωση και ο εξαγιασμός του ζεύγους των συζύγων με τελικό σκοπό τη σωτηρία τους.
2Η διαιώνιση του ανθρώπινου γένους και η ανατροφή των παιδιών “εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου” (Εφ.στ,4).
δ. Σύζυγος και συζυγία.
Οι λέξεις αυτές προέρχονται από το ρήμα ζεύγνυμι ή ζευγνύω που σημαίνει ενώνω, συνδέω, βάζω κάτω από τον ζυγό τους ίππους ή τα βόδια κλπ.
Συζεύγνυμαι σημαίνει παντρεύομαι, συνδέομαι με το δεσμό του γάμου.
Παράγωγα των ρημάτων αυτών είναι οι λέξεις ζεύγος, ζυγός, ζευγάρι, εύζυγος κ.λ.π.
Ζυγός σημαίνει:
α.Τη ζυγαριά
β.Τον ζυγό στη στρατιωτική παράταξη,
γ.Τη δουλεία του κατακτητού και
δ. Το εγκάρσιο ξύλο στο αλέτρι όπου ζεύονται τα άλογα ζώα για το όργωμα.
Σύζυγος λοιπόν σημαίνει τόν (την) εζευγμένο (η) στον ίδιο ζυγό και συζυγία σημαίνει τον ζυγό στον οποίο μπαίνει το νέο ζευγάρι των νεονύμφων μετά τον γάμο τους.
Όσοι δέχονται (και υπομένουν) έτσι το ζυγό, συμπορεύονται με το ταίρι τους και αισθάνονται άνεση και ελευθερία.
Όσοι τον παρομοιάζουν με τον ζυγό του κατακτητού αισθάνονται καταπίεση και δουλεία.
Για να οργωθεί ένα χωράφι χρειάζεται εκτός από τα δύο ζώα και γεωργός για την κατεύθυνσή τους, σε περιπτώσεις που “παραστρατούν” και βουκέντρα* στο χέρι.
*Βουκέντρα = είναι μακριά ράβδος που καταλήγει σε σιδερένια μύτη, με την οποία ο γεωργός “κεντά”, χτυπά και κατευθύνει το ζευγάρι των ζώων, όποτε παραστρατεί.
Αλλά και στο γάμο χρειάζεται “γεωργός” (Λόγω αγνοίας και απειρίας), αν θέλουμε να είναι επιτυχημένος, όχι “γεωργός” που θα ικανοποιεί τις συμφεροντολογικές, οικονομικές ή επαγγελματικές ανάγκες του ζεύγους, αλλά “γεωργός” που πρωτίστως θα εξασφαλίζει τις πνευματικές.
Όποιοι αποφασίζουν να δεχτούν στα συζυγία τους σαν “γεωργό” τον Θεό, που διαθέτει και “βουκέντρα”, επιτυγχάνουν ΑΡΙΣΤΑ, διότι αυτός ο γεωργός ζητά από τον άνθρωπο λίγα και δίνει ΠΟΛΛΑ.
“Ζητείται πρώτον την Βασιλεία του Θεού και την Δικαιοσύνην Αυτού και ταύτα πάντα (εννοεί τα υλικά αγαθά) προστεθήσεται υμίν” (Ματθ.στ 33).
ε. Πρακτικές συμβουλές γάμου.
1 Τη ζωή του ζεύγους πρέπει να διακρίνει η προσφορά του ενός προς τον άλλον.
Έτσι “εξαφανίζεται” το ΕΓΩ και το ΕΣΥ και μετατρέπονται σε ΕΜΕΙΣ.
2 Προσπαθεί ο καθένας να κάνει το θέλημα και την επιθυμία του άλλου όπως ακριβώς και όταν ήσαν πρωτοερωτευμένοι.
3 Δεν λέει κανείς στο ταίρι του “δεν έχεις δίκιο”, τουλάχιστον εκείνη τη σστιγμή, αλλά στον κατάλληλο χρόνο με τον κατάλληλο τρόπο.
4 Ψάχνει να βρει και επαινεί ό,τι καλό βλέπει, παραβλέποντας τα κακά.
Η γκρίνια είναι δηλητήριο που... σκοτώνει σιγά- σιγά και ύπουλα.
5 Παίρνει απόφαση ο καθένας να δέχεται ό,τι έγινε και δεν μπορεί να αλλάξει.
Ζει την κάθε ημέρα όπως ακριβώς είναι.
Σκέπτεται περισσότερο αυτά που έχει και λιγότερο αυτά που έχασε.
6 Βλέπει στα υλικά αγαθά πόσα έχει και όχι πόσα του λείπουν και στα πνευματικά πόσα του λείπου και όχι πόσα έχει.
Έτσι ηρεμεί πριν αγχωθεί.
7 Φροντίζει να χρησιμοποιεί καθημερινά περισσότερο από κάθε άλλη λέξη, τη λέξη συγγνώμη.
Ζητά συγγνώμη για το δικό του λάθος.
8 Καταπολεμεί την υποκρισία, την άγνοια και τις παρεμβάσεις τρίτων.
Εφαρμόζει την ειλικρίνεια, την γνώση – αλήθεια για το κάθε τι και φροντίζει το ταίρι του περισσότερο από όλους και από όλα.
9 Εφαρμόζει την αυτομεμψία: Βρίσκει σε κάθε “διαμάχη” τα δικά του λάθη και τα διορθώνει.
10 Σε κάθε διαφωνία – αδιέξοδο καταφεύγουν στη διαιτησία, στον Πνευματικό.
Η αποδοχή της γνώμης του Πνευματικού, θίγει λιγότερο τον εγωισμό του καθενός και τελικά γίνεται ό,τι θέλει ο Θεός!
Ο Θεός να μας προστατεύει από την πλάνη των αιρέσεων.
Πηγή:ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
Βιβλίο: ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ
Επιμέλεια: ''Α Ν Τ Ι Χ Ι Λ Ι Α Σ Τ Ι Κ Ο Σ ''
www.antixiliastikos.blogspot.com
